تعداد پرونده‌های مربوط به رفاه کودکان برای چهارمین سال متوالی به رکورد جدیدی رسیده است: در سال ۲۰۲۵، دفاتر رفاه جوانان در آلمان تقریباً ۷۹۸۰۰ کودک یا نوجوان را در معرض خطر غفلت، سوءاستفاده روانی، جسمی یا جنسی شناسایی کردند. طبق گزارش اداره آمار فدرال (Destatis)، این نشان دهنده افزایش ۱۰ درصدی یا حدود ۷۰۰۰ پرونده در مقایسه با سال ۲۰۲۴ است.

این بدان معناست که تعداد موارد از زمان شروع شمارش در سال ۲۰۱۲ بیش از دو برابر شده است - در آن زمان فقط حدود ۳۸۳۰۰ مورد بود (+۱۰۸٪ یا +۴۱۵۰۰ مورد).

  • تعداد مبتلایان همچنان در حال افزایش است: چهارمین رکورد متوالی با حدود ۷۹۸۰۰ مورد
  • تقریباً از هر چهار کودک آسیب‌دیده، یک نفر بیش از چهار سال سن نداشت
  • موارد مشکوک نیز به رکورد جدید ۲۶۸,۳۰۰ مورد رسید

از سال ۲۰۱۲، موارد به خطر افتادن کودکان به طور مداوم افزایش یافته است، به استثنای سال‌های ۲۰۱۷ (-۰.۱٪) و ۲۰۲۱ (-۱.۰٪). دلایل این رشد قابل توجه ممکن است شامل - علاوه بر افزایش واقعی موارد به خطر افتادن - هوشیاری و تمایل بیشتر به گزارش مسائل مربوط به حفاظت از کودکان، بهبود همکاری و آموزش متخصصان و قوانین جدید باشد.  

بیش از نیمی از کودکان آسیب‌دیده هشت سال یا کمتر سن داشتند

در سال ۲۰۲۵، بیشتر پسران و دختران آسیب‌دیده (۴۰٪) با هر دو والدین یا با یک والد مجرد (۳۷٪) بزرگ شدند. ۱۴٪ دیگر با یکی از والدین در یک رابطه جدید زندگی می‌کردند و ۹٪ در خانه کودکان، با اقوام یا جاهای دیگر زندگی می‌کردند. تقریباً نیمی از کودکان آسیب‌دیده (۵۱٪) هشت سال یا کمتر و حدود یک چهارم (۲۶٪) چهار سال یا کمتر سن داشتند. به طور متوسط، کودکان ۸.۵ سال سن داشتند. در ۴۳٪ از کل موارد، کودکان یا نوجوانان در زمان ارزیابی ریسک ، به این معنی که آنها قبلاً با سیستم پشتیبانی در تماس بوده‌اند. در حدود یک چهارم از این موارد (۲۷٪)، گزارشی در مورد کودک در طول سال ثبت شده بود. 

رایج‌ترین و به طور فزاینده‌ای رایج: غفلت و سوءاستفاده روانی 

مقاماتی که خطرات بالقوه رفاه کودکان را بررسی می‌کنند، اغلب نشانه‌هایی از غفلت (۵۸٪) و آزار روانی (۳۸٪) را یافته‌اند. در ۲۹٪ موارد، آزار جسمی و در ۵٪ موارد، آزار جنسی مشاهده شده است. ۲۵٪ از کودکان آسیب‌دیده، نه تنها نشانه‌هایی از یک، بلکه چندین مورد از این نوع خطر - غفلت، آزار روانی، جسمی یا جنسی - را نشان داده‌اند. در سال ۲۰۱۵، این رقم ۱۶٪ بود.

در مقایسه با سال قبل، هر چهار نوع به خطر انداختن کودکان افزایش یافته است. با این حال، بیشترین افزایش در سال ۲۰۲۵ در سهل‌انگاری (۳۹۵۰+ گزارش) و آزار روانی (۳۲۵۰+ گزارش) بوده است.

در ۷۴٪ موارد، خطر (عمدتاً) از جانب یکی از والدین بوده است

در ۷۴٪ از کل موارد، رفاه کودک - منحصراً یا عمدتاً - توسط مادر یا پدر به خطر افتاده است. در ۴٪، این خطر توسط ناپدری یا نامادری یا شریک جدید یکی از والدین و در ۵٪ توسط شخص دیگری ایجاد شده است. در ۹٪ موارد، چندین نفر درگیر بوده‌اند، بدون اینکه شخص اصلی قابل شناسایی باشد. در ۷٪ دیگر، کاملاً ناشناخته یا نامشخص بود که چه کسی رفاه کودک را به خطر می‌اندازد.

برای پایان دادن به این وضعیت خطرناک، در ۹۱٪ موارد، متعاقباً بر سر یک اقدام حمایتی یا حفاظتی توافق شد. در ۱۸٪ از این موارد، دفاتر رفاه جوانان موضوع را به دادگاه خانواده ارجاع دادند. این امر معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که والدین تمایلی ندارند یا نمی‌توانند خودشان یا با حمایت ارائه شده، مثلاً به دلیل عدم همکاری، خطر را دفع کنند.

موارد مشکوک نیز با ۱۲ درصد افزایش به بالاترین حد خود رسید

پیش از این، دفاتر رفاه جوانان تقریباً ۲۶۸,۳۰۰ مورد مشکوک را به عنوان بخشی از ارزیابی ریسک . این بدان معناست که ارزیابی‌های ریسک در سال ۲۰۲۵، ۱۲ درصد افزایش یافته است - حتی بیشتر از تعداد واقعی موارد رفاه کودکان - و همچنین به رکورد جدیدی رسیده است.

در سال ۲۰۲۵، بیشتر گزارش‌های مربوط به خطر بالقوه برای کودکان از سوی پلیس و قوه قضائیه (۳۰٪) و از عموم مردم - اقوام، آشنایان، همسایگان یا افراد ناشناس (۲۲٪) - گزارش شده است. پس از این موارد، مدارس و مراکز مراقبت از کودکان (۱۶٪) و خدمات پشتیبانی کودکان، نوجوانان و آموزش (۱۲٪) قرار دارند. در کمتر از یک دهم موارد، گزارش‌ها از سوی خود خانواده‌ها، یعنی از سوی خردسالان آسیب‌دیده (۲٪) یا والدین آنها (۷٪) ارائه شده است.

منبع + اطلاعات بیشتر، یادداشت‌های روش‌شناختی و نمودارها: دفاتر رفاه جوانان از افزایش ۱۰ درصدی موارد به خطر افتادن کودکان در سال ۲۰۲۵ خبر می‌دهند – دفتر آمار فدرال، ۱۳.۰۸.۲۰۲۶