مسیر رسیدن به یک رابطهی شاد اغلب برای زوجین مملو از چالشهایی است. حفظ یک رابطهی نزدیک، بر اساس برابری و در نظر گرفتن حداکثر فردیت برای هر دو طرف، مسلماً یکی از دشوارترین وظایف زندگی است. وقتی یک زوج والدین میشوند، گاهی اوقات تمرکز بر رابطهشان به عنوان یک زوج میتواند حتی دشوارتر هم باشد.
داشتن یک وجه مشترک، اساس و پایهی حمایتی این مشارکت است که در آن هر دو نفر همیشه میتوانند خود را پیدا کنند و از آنجا، هر فرد میتواند و ممکن است فردیت خود را به نمایش بگذارد.
هنر مشارکت، تشکیل جامعهای از دو فرد کم و بیش متفاوت است که در آن هر یک سازشهایی انجام میدهند، اما هر دو همچنان اصیل باقی میمانند.
اگر یکی از طرفین مجبور شود برای حفظ رابطه بیش از حد از خود بگذرد، مثلاً به این دلیل که برنامههای زندگی شخصیشان اجازه حد وسط را نمیدهد، آنگاه رابطه میتواند به شدت ناپایدار شود. زوج وارد بحران رابطه میشوند. در این مرحله، به جای بحثهای سازنده، مشاجرات بیشتر میشود، ممکن است افکار جدایی به ذهن خطور کند، یا ممکن است ناگهان تمرکز به سمت روابط جدید و خارج از ازدواج تغییر کند.
مشاوره/درمان زوجین میتواند در بررسی مشترک مسائلی که در آنها احساس گیر افتادن میکنید، مسائلی که با وجود بحثها و گفتگوهای فراوان، به نظر میرسد هیچ پیشرفتی حاصل نمیشود، بسیار مفید باشد. چه مسائل قدیمی را ممکن است با خود حمل کنید، شاید از دوران کودکی، که به طور ناخودآگاه شما را در زمینههای خاصی از زندگی امروزتان عقب نگه میدارد؟.
شراکت یک تلاش مادامالعمر برای رابطه است! این یک تکامل مداوم به سطح جدیدی از رابطه است.
من طبق گفته توماس هارمز با «رواندرمانی بدنی مبتنی بر دلبستگی» کار میکنم و بر زوجهایی تمرکز دارم که در حال تشکیل خانواده هستند یا در حال حاضر تشکیل خانواده دادهاند. من همچنین از والدینی حمایت میکنم که به دلیل استرس قابل توجه، مانند مشکلات سلامتی که والدین یا کودک را تحت تأثیر قرار میدهد، برای حفظ رفاه خود و رابطهشان به عنوان یک زوج به کمک نیاز دارند.
