چه هیجان‌انگیز! فصل جدیدی از زندگی شما در حال آغاز است. نه تنها فرزندتان گامی دیگر به سوی استقلال برمی‌دارد، بلکه شما نیز فضای بیشتری برای خودتان خواهید داشت.

شاید مدت‌ها به این موضوع فکر کرده باشید و حالا زمان آن فرا رسیده است. چگونه می‌توانید خود و فرزندتان را برای این مرحله جدید از زندگی به بهترین شکل آماده کنید؟ آنیکا کریستینسن از مرکز مداخله زودهنگام میته نکات ارزشمندی در مورد موضوع جا افتادن در مهدکودک ارائه می‌دهد.

گام‌های اول

چند هفته قبل از شروع فرزندتان، شروع به خواندن کتاب‌هایی در مورد زندگی روزمره در مهدکودک با فرزندتان کنید. این به آنها کمک می‌کند تا با دنیای مهدکودک، با کودکان جدید، بزرگسالان جدید و محیط جدید آن آشنا شوند. همچنین می‌تواند به شما کمک کند تا ایده سپردن فرزندتان به مراقبت (هنوز) ناآشنا را از نظر ذهنی تمرین کنید.

چیزهایی که فرزندتان برای مهدکودک نیاز دارد را با هم بخرید. چه کوله پشتی، ظرف غذا یا چکمه بارانی باشد، فرزندتان از اینکه خودش وسایل مهدکودک را انتخاب کند، افتخار خواهد کرد. اگر هنوز خیلی کوچک هستند، باز هم آنها را به خرید ببرید و توضیح دهید که چه چیزی و چرا می‌خرید. فرزندتان آمادگی شما را برای این موقعیت جدید حس خواهد کرد.

جلسه معارفه

جلسه اولیه با مهدکودک نزدیک است. تمام سوالات خود را از مراقبان در خانه بنویسید. از پرسیدن آنها نترسید! آمادگی خوب به شما اعتماد به نفس می‌دهد، که در طول دوره جا افتادن فرزندتان، باید نقطه تماس امن و مطمئنی برای او باشید.

برای مربیان مهم است که از تجربیات قبلی شما مطلع باشند:

  • فرزند شما چقدر با بچه‌های دیگر ارتباط داشته است؟
  • آیا تا به حال پدربزرگ، عمه یا بهترین دوست خانوادگی به تنهایی از فرزندتان مراقبت کرده است؟
  • آیا قبلاً دوره سازگاری وجود داشته که نتیجه نداده است؟
  • فرزند شما در حال حاضر در چه مرحله‌ای از رشد قرار دارد؟
  • فرزند شما از قبل چه آیین‌هایی را می‌شناسد؟
  • چه چیزی را دوست دارد بازی کند و غذا بخورد؟

هدف این است که مربیان بتوانند با فرزند شما سازگار شوند و به این ترتیب شروع کار خود را به بهترین شکل ممکن رقم بزنند.

خودت را جدی بگیر!

داستان شما هم مهم است! اگر نمی‌خواهید این اطلاعات شخصی را با مربیان به اشتراک بگذارید، همچنان مفید خواهد بود که از چند نکته آگاه باشید:

  • چه احساسی نسبت به ایده سپردن فرزندم به دست غریبه‌ها دارم؟
  • داستان من با فرزندم از دوران بارداری و تولد تا به امروز چیست؟
  • چه تجربیاتی در مورد خداحافظی داشته‌ام؟
  • برای ایجاد یک خداحافظی خوب برای فرزندم به چه چیزهایی نیاز دارم؟
  • با مراقبت از فرزندم توسط شخص دیگری، چه فرصت‌های جدیدی به دست خواهم آورد؟
  • چطور دوست دارم از این برای خودم استفاده کنم؟

خودتان و احساساتتان را جدی بگیرید! دوره جا افتادن در مهدکودک فقط گامی دیگر به سوی استقلال فرزندتان نیست، بلکه به این معنی است که باید یاد بگیرید کمی رها کنید. اگر در این کار موفق شوید، رابطه‌تان تقویت خواهد شد!

اولین روز اسکان نزدیک است

شما هر چیزی را که مهدکودک از شما خواسته بود، آورده‌اید، مثلاً اسباب‌بازی مورد علاقه فرزندتان، عکس‌های خانوادگی‌تان، روسری با عطر خودتان و غیره.

شما از قبل برنامه هفته اول را می‌دانید، همانطور که مراقبان در جلسه اولیه با شما در میان گذاشتند. این به شما امکان می‌دهد تا با آرامش و اعتماد به نفس به اولین روز مهدکودک فرزندتان نزدیک شوید، حتی اگر کمی عصبی باشید. اعتماد به نفس شما صرف نظر از سن فرزندتان، به او نیز منتقل خواهد شد!

این دوران برای شما، فرزندتان و خانواده‌تان در خانه بسیار خسته‌کننده و هیجان‌انگیز است! مهم است که هر روز در مهدکودک را با یک نکته مثبت به پایان برسانید. آرام پیش بروید و عجله نکنید! حتی اگر کارفرما یا مهدکودک به عنوان مادر یا پدر به شما فشار بیاورد. هر چه جلسه اولیه مثبت‌تر و آرام‌تر باشد، فرزندتان بیشتر می‌خواهد به مهدکودک برگردد.

بهترین زمان برای اولین بار دوری طولانی مدت چه زمانی است؟

آیا فرزند شما قبلاً بدون شما به طور مستقل به اتاق‌های دیگر خزیده یا راه رفته است؟ آیا او با سایر کودکان و مراقب اصلی خود احساس راحتی می‌کند؟ آیا شما و مراقب مهدکودک در مورد آن احساس خوبی دارید؟ امتحانش کنید! مهم است که با آرامش برنامه‌های خود را برای فرزندتان توضیح دهید.

لطفا بدون خداحافظی یواشکی نروید! تجربه "از دست دادن" غیرمنتظره مراقب اصلی می‌تواند اضطراب جدایی را در فرزندتان برانگیزد. به فرزندتان بگویید که فقط برای یک پیاده‌روی کوتاه/خرید یا چیزی شبیه به آن می‌روید و زود برمی‌گردید.

حتی اگر فرزند شما گریه کند، مراقب اصلی خود را از مهدکودک دارد تا او را آرام کند. به همین دلیل مهم است که در خداحافظی عجله نکنید. فرزند شما برای کنار آمدن با شرایط بدون والدین، نیاز به ارتباط با مراقب جدید خود دارد!

راحت باش!

«اما اوضاع خیلی خوب پیش می‌رود!» فرزندتان با خوشحالی در اتاق‌ها سینه خیز می‌رود یا تاتی تاتی می‌کند؟! احساس می‌کنید می‌توانید بعد از تنها سه روز بدون اینکه فرزندتان از این بابت ناراحت باشد، او را ترک کنید؟! خوشحال باشید که چنین فرزندی پذیرا و با اعتماد به نفس دارید. اما با این حال، آرام آرام پیش بروید!

اگر دوره جا افتادن خیلی سریع باشد، ممکن است فرزند شما ظرف چند ماه رفتارهای متفاوتی از خود نشان دهد. این احتمال وجود دارد که فرزند شما هر روز صبح به سختی از شما جدا شود. اصلاح این مشکل به صورت گذشته‌نگر دشوار است. بنابراین عجله نکنید!

چه چیزی برای رابطه بین شما و مربیان مهم است؟

شما متخصص فرزندتان هستید! شما او را بهتر می‌شناسید. برای مثال، اگر احساس می‌کنید جدایی امروز ایده خوبی نیست، پس آن را مطرح کنید. برعکس، مراقب در مورد دوره جا افتادن کودک متخصص است. آنها احتمالاً این کار را بارها انجام داده‌اند و تجربه زیادی کسب کرده‌اند. مرتباً با او در ارتباط باشید و از اوضاع مطلع باشید.

در شلوغی و کارهای روزمره یک مهدکودک، گاهی اوقات ممکن است کارکنان چیزی را نادیده بگیرند یا از قلم بیندازند. بنابراین، اگر چیزی را متوجه نشدید یا در مورد مراحل بعدی شک داشتید، لطفاً دوباره سوال کنید. به این ترتیب، می‌توانید هر دو به طور مساوی با دوره جا افتادن کودک برخورد کنید و مراقب می‌تواند رابطه‌ای قوی با فرزندتان برقرار کند. این بسیار مهم است تا فرزندتان احساس راحتی کند و بتواند در محیط مهدکودک به طور مثبت رشد کند.

آیا احساس می‌کنید چیزی درست نیست و می‌خواهید در مورد آن صحبت کنید؟ با یکی از مراکز مداخله زودهنگام در برمن تماس بگیرید. ما وقت می‌گذاریم تا با آرامش وضعیت شما را ارزیابی کنیم و مشاوره ارائه دهیم.


آنیکا کریستینسن به عنوان مددکار اجتماعی در مرکز مداخله زودهنگام انجمن ناحیه برمن صلیب سرخ آلمان (DRK) . او به همراه همکارش کریستین سلشاپ، به زنان باردار و خانواده‌هایی که نوزادان و کودکان نوپای ۰ تا ۳ ساله دارند، مشاوره و پشتیبانی ارائه می‌دهد. او همچنین گروه آزاد والدین-کودک را اداره می‌کند، جایی که والدین می‌توانند با یکدیگر ملاقات کنند، ارتباط برقرار کنند و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند. کودکان می‌توانند با کودکان دیگر آشنا شوند و در صورت تمایل، می‌توانند اولین لحظات خود را بدون والدینشان تجربه کنند.