انجام کارهای خانه، تهیه دارو، کمک به والدین در لباس پوشیدن یا مراقبت از خواهر و برادرهای کوچکتر: برخی از کودکان و نوجوانان به دلیل بیماری، نیاز به مراقبت یا معلولیت یکی از اعضای خانواده، مرتباً مسئولیت‌هایی را در خانه بر عهده می‌گیرند. به آنها مراقبان جوان گفته می‌شود. تخمین زده می‌شود که این موضوع حدود پنج تا شش درصد از کل کودکان و نوجوانان آلمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سناتور بهداشت برمن تخمین می‌زند که بین ۶۱۰۰ تا ۷۴۰۰ مراقب جوان در این ایالت وجود دارد.

مراقبان جوان، کودکان و نوجوانانی هستند که مرتباً مسئولیت یکی از اعضای خانواده را که مثلاً از نظر جسمی یا روانی بیمار است، نیاز به مراقبت دارد، اعتیاد دارد یا معلول است، بر عهده می‌گیرند. آنها از والدین، پدربزرگ و مادربزرگ یا خواهر و برادر مراقبت می‌کنند. اغلب، آنها در این امر از سایر اعضای خانواده حمایت می‌کنند. با این حال، گاهی اوقات آنها تنها کسی هستند که مراقبت را ارائه می‌دهند. بسیاری از مراقبان جوان، مسئولیت‌های خود را به عنوان بخشی طبیعی از زندگی خانوادگی می‌دانند و حتی خود را مراقب نمی‌دانند. این امر، بررسی دقیق‌تر را مهم‌تر می‌کند.

وظایف می‌توانند بسیار متفاوت به نظر برسند:

  • مراقبت و حمایت فیزیکی: برای مثال، کمک به لباس پوشیدن، شستشو، غذا خوردن یا مصرف دارو.
  • کارهای خانه: خرید، آشپزی، نظافت، شستن لباس یا سایر کارهایی که معمولاً توسط بزرگسالان انجام می‌شود.
  • مراقبت: همراهی با یکی از اعضای بیمار خانواده، نظارت بر آنها یا همراهی آنها در قرار ملاقات‌ها.
  • مراقبت از خواهر و برادر: مراقبت از خواهر و برادرهای کوچکتر، آشپزی برای آنها، بردن آنها به مدرسه یا مهدکودک، یا کمک به انجام تکالیف.
  • سازماندهی: برنامه‌ریزی قرار ملاقات‌ها، رسیدگی به مکاتبات، کمک به درخواست‌ها یا انجام سایر وظایف سازمانی.
  • حمایت عاطفی: گوش دادن، دلداری دادن، آرام کردن یا تلاش برای تثبیت خلق و خو و زندگی خانوادگی.

بین مسئولیت‌پذیری و غرق شدن در مشکلات

کمک به دیگران همچنین می‌تواند تجربیات مثبتی را به همراه داشته باشد. مراقبان جوان اغلب خود را بخش مهمی از خانواده خود می‌دانند، احساس مسئولیت می‌کنند و خودکارآمدی را تجربه می‌کنند. در عین حال، مسئولیت نباید آنقدر زیاد شود که نیازهای خودشان و رشد متناسب با سنشان نادیده گرفته شود. مرز بین کمک روزمره در خانواده و تحت فشار بودن اغلب مبهم است. نشانه‌های فشار بیش از حد می‌تواند شامل مواردی مانند غیبت‌های مکرر از مدرسه، مشکلات تمرکز، کاهش عملکرد، خستگی یا کناره‌گیری از دوستان و فعالیت‌های اوقات فراغت باشد.

بزرگسالان در مناطق اطراف از اهمیت ویژه ای برخوردارند

بسیاری از مراقبان جوان به ندرت در مورد وضعیت خود به تنهایی صحبت می‌کنند. برخی مسئولیت‌های خود را بدیهی می‌دانند، در حالی که برخی دیگر از آنچه ممکن است در صورت اطلاع افراد خارجی از وضعیت خانواده‌شان رخ دهد، شرمنده یا می‌ترسند. نگرانی مداوم، به عنوان مثال، در مورد وخامت حال عضو بیمار خانواده، فشار بیشتری را بر بسیاری از مراقبان جوان وارد می‌کند. به همین دلیل است که بزرگسالان در زندگی آنها از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند: اعضای خانواده، معلمان، مددکاران اجتماعی مدرسه، متخصصان آموزشی، پزشکان و متخصصان مشاوره، مراقبت و خدمات جوانان می‌توانند توجه داشته باشند و فرصت‌هایی را برای صحبت فراهم کنند.

  • نکته کلیدی این است که به آنها گوش دهید، آنها را جدی بگیرید و با هم همکاری کنید تا راه‌هایی برای کاهش حجم کاری آنها پیدا کنید. مراقبان جوان باید در تصمیم‌گیری‌ها مشارکت داشته باشند. در عین حال، باید اطمینان حاصل شود که کمک آنها داوطلبانه باقی می‌ماند و آنها همچنین می‌توانند نه بگویند.

کمک و مشاوره برای مراقبان جوان و خانواده‌هایشان

حمایت لازم نیست فقط زمانی شروع شود که شرایط طاقت‌فرسا شود. هدف می‌تواند تقسیم مجدد وظایف در خانواده و مشارکت دادن حمایت حرفه‌ای یا داوطلبانه باشد. اعضای خانواده همچنین می‌توانند در مورد چگونگی کاهش بار مسئولیت بر دوش کودکان و نوجوانان، مشاوره بگیرند.

نگاه دقیق می‌تواند کمک کند

مراقبان جوان کارهای زیادی انجام می‌دهند - اغلب بدون اینکه افراد خارج از خانواده از آن مطلع شوند. هر نوع حمایتی در زندگی روزمره خانوادگی به طور خودکار به معنای غرق شدن آنها در کار نیست. آنچه بسیار مهم است این است که آیا کودکان و نوجوانان زمان و فضای کافی برای مدرسه، دوستی‌ها، فعالیت‌های اوقات فراغت و نیازهای خود دارند یا خیر.

اگر گمان می‌کنید که یک کودک یا نوجوان مسئولیت بیش از حدی را بر عهده می‌گیرد، می‌توانید اولین قدم مهم را بردارید: علاقه نشان دهید، گوش دهید و حمایت خود را ارائه دهید. کار مراقبت نباید به این معنی باشد که جوانان با نگرانی‌ها و مسئولیت‌های خود تنها گذاشته شوند.

مراقبان جوان، بستگان آنها و سایر مراقبان با چه کسی می‌توانند تماس بگیرند؟

  • Pausentaste.de یک سرویس اطلاعاتی سراسری ویژه مراقبان جوان است. این سرویس علاوه بر اطلاعات مربوط به کودکان و نوجوانان آسیب‌دیده، مطالبی را برای والدین و متخصصان ارائه می‌دهد.
  • خانه دختران برمن به دختران* و زنان جوان* از کلاس پنجم تا ۲۶ سال که با شرایط دشوار زندگی روبرو هستند، مشاوره ارائه می‌دهد. این مشاوره رایگان است و می‌توان به صورت ناشناس به آن دسترسی داشت. همچنین می‌توان به مسائل مربوط به سلامت روان و مشکلات خانوادگی نیز رسیدگی کرد.
  • اگر نگران سلامت خود یا سلامت کودک یا نوجوان خود هستید، می‌توانید با خدمات اورژانس کودکان و نوجوانان برمن . خط ویژه حمایت از کودکان ، با شماره 0421 699 11 33، به صورت 24 ساعته و 7 روز هفته فعال است و همچنین می‌توان به صورت ناشناس با آن تماس گرفت.
  • انجمن حمایت از کودکان آلمان (Kinderschutzbund eV) در ایالت برمن، کودکان و نوجوانان را از طریق تلفن با شماره 0421 240 112 20 (دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه و جمعه از ساعت 11 صبح تا 1 بعد از ظهر و پنجشنبه‌ها از ساعت 3 بعد از ظهر تا 5 بعد از ظهر)، ایمیل و همچنین حضوری، از جمله در مکان دلخواه، مانند مدرسه، خانه جوانان، باشگاه ورزشی، کافه مورد علاقه، اماکن عمومی، پشتیبانی و مشاوره می‌دهد.
  • اگر دغدغه اصلی، سازماندهی بهتر مراقبت از یکی از بستگان و در نتیجه کاهش بار مسئولیت از دوش کودکان یا نوجوانان باشد، خانواده‌ها می‌توانند با مراکز پشتیبانی مراقبت در ایالت برمن . آنها مشاوره بی‌طرفانه و رایگان در مورد مراقبت، خدمات پشتیبانی و کمک‌های مناسب ارائه می‌دهند.
  • شماره تلفن ضد نگرانی: کودکان و نوجوانان می‌توانند از طریق شماره تلفن ۱۱۶ ۱۱۱ ، دوشنبه تا شنبه از ساعت ۲ بعد از ظهر تا ۸ شب، مشاوره رایگان و ناشناس دریافت کنند، یا از خدمات مشاوره آنلاین یا چت استفاده کنند.
  • والدین و سایر مراقبان می‌توانند از خط تلفن والدین Nummer gegen Kummer با شماره 0800 111 0550 (دوشنبه‌ها، چهارشنبه‌ها و جمعه‌ها بین ساعت 9 صبح تا 5 بعد از ظهر، سه‌شنبه‌ها و پنجشنبه‌ها بین ساعت 9 صبح تا 7 بعد از ظهر) استفاده کنند.
  • یوهانیتر سوپرهندز یک پلتفرم اطلاعاتی برای کودکان و نوجوانانی که مراقبت ارائه می‌دهند و یک پلتفرم آموزشی برای متخصصان ارائه می‌دهد.