«من در مدرسه هیچ چیزی نمیخورم. میخواهم وزن کم کنم!» - اخیراً صحبت دو دختر جوان را در ایستگاه قطار شنیدم. من بارها و بارها با موضوع جوانانی که میخواهند وزن کم کنند، چه در زندگی شخصی و چه در کارم به عنوان یک دانشمند سلامت آیندهنگر، مواجه میشوم.
از دیدگاه من، رسانههای اجتماعی نقش محوری در این امر دارند و من تعجب میکنم که چرا هیچ کاری برای مبارزه با آرمانهای زیبایی درک شده در رسانههای اجتماعی انجام نمیشود. چه در اینستاگرام، یوتیوب یا تیکتاک - شما دائماً زنان لاغر اندام و ورزشکار را با بیکینی میبینید و ممکن است از خود بپرسید: "چرا من اینطور نیستم؟"
مقایسه کردن طبیعی است
فکر میکنم هر کسی در برههای از زمان خودش را با دیگران مقایسه کرده است - این کاملاً طبیعی است. با این حال، وقتی دختران جوان، و به طور فزایندهای پسران، باور میکنند که باید اینطور به نظر برسند و شروع به شمارش کالری و ورزش بیش از حد میکنند، این موضوع به یک مشکل تبدیل میشود.
این واقعیت که این تصاویر بیشمار در رسانههای اجتماعی باعث میشود جوانان احساس اضافه وزن کنند و برداشت نادرستی از بدن خود داشته باشند، از نظر من بسیار خطرناک است. این میتواند منجر به کمبود وزن، استرس روانی و اختلالات خوردن با عواقب جدی برای سلامتی شود. جوانان اغلب خود را صرفاً با بدنشان تعریف میکنند، که من آن را بسیار تأسفبار میدانم، زیرا معتقدم که یک فرد چیزی فراتر از ظاهر فیزیکی خود است.
در اینجا چند نکته وجود دارد که فکر میکنم میتواند مفید باشد:
برای جوانان:
- مطمئنم که این کار آسانی نیست، اما میتوانید مثلاً به این فکر کنید که در اینستاگرام چه کسانی را دنبال میکنید و اینکه آیا این افراد باعث میشوند که به بدن خودتان شک کنید یا خیر.
- همچنین میتوانید سعی کنید زمان کمتری را در رسانههای اجتماعی بگذرانید - همیشه آسان نیست، اما امتحان کنید!
- نگاهی به اطرافتان بیندازید! به سرعت متوجه خواهید شد که افراد اطرافتان، در محله یا مدرسهتان، هیچ شباهتی به افراد ساختگی در شبکههای اجتماعی ندارند.
برای والدین:
- گاهی اوقات مفید است که از خودتان بپرسید در مورد موضوعات «بدن»، «کاهش وزن» و «رژیمهای غذایی» چه احساسی دارید. داشتن آرمانهای بدنی سالم که فرزندتان بتواند از آنها به عنوان راهنما استفاده کند، میتواند به فرزندتان کمک کند!
- شاید با نظراتی مانند «باز هم چیپس؟» یا «بستنی خوردی؟» آشنا باشید. اینها به ندرت کمکی میکنند. سعی کنید به فرزندتان غذاهای انگشتی سالم مانند سبزیجات با سس، برشهای سیب، انگور یا یک لیوان آب با یک برش لیمو بدهید.
- آشپزی و غذا خوردن با هم میتواند به ایجاد یک رابطه سالم با غذا کمک کند. چرا گاهی اوقات با هم آشپزی نمیکنید؟
- سعی کنید به صحبت کردن با فرزندتان ادامه دهید - اگر از خود میپرسید که میل فرزندتان به کاهش وزن از کجا ناشی میشود و چه چیزی او را به برداشتن این قدم ترغیب میکند، این میتواند اولین قدم باشد.
علاوه بر همه اینها، کودکان و نوجوانان و همچنین والدین آنها باید بدانند که تنها نیستند. مراکز مشاورهای وجود دارند که میتوان در آنها سوالات خود را پرسید و کمک دریافت کرد، به عنوان مثال:
- Mädchenhaus Bremen eV (برای دختران* و زنان جوان*)
- انجمن بزهای تندر (ویژه دختران*، زنان جوان* و والدین/بستگان)
- خودیاری شبکهای برمن-شمال نیدرزاکسن eV.
- گروه والدین برای دختران و پسران مبتلا به اختلالات خوردن، برمن
علاوه بر این، نقاط تماس دیگری در سراسر کشور وجود دارد، مانند:
- مشاوره جوانان bke (چت، انجمن، مشاوره ایمیلی)
- مشاوره والدین bke (انجمن، چت گروهی، مشاوره فردی)
- خط تلفن کمک به کودکان و نوجوانان
- خط کمک برای والدین و
- اختلالات خوردن (BZgA)
- ANAD eV (برای افراد آسیب دیده و خانواده های آنها)
البته، جوانان مبتلا و والدین آنها میتوانند با متخصصان اطفال محلی و روانپزشکان یا رواندرمانگران متخصص کودک و نوجوان تماس بگیرند. برای قرارهای اولیه، میتوان با خدمات تعیین وقت انجمن پزشکان بیمه سلامت قانونی . اکثر شرکتهای بیمه سلامت نیز اطلاعاتی ارائه میدهند.
یا در شبکه خانواده برمن در مورد موقعیتهای شغلی مناسب سوال کنید.
امیلی روپ در ترم پنجم رشته بهداشت عمومی در دانشگاه برمن مشغول به تحصیل است و دوره کارآموزی خود را تا فوریه در مدرسه فمیلی برمن به پایان میرساند.