Niedawno znajoma powiedziała mi, że jej 16-letnia siostra chce pić alkohol. Alkohol to temat, który mnie, jako początkującego naukowca w dziedzinie zdrowia, nieustannie niepokoi, podobnie jak zapewne wielu rodziców, których dzieci osiągają wiek, w którym temat alkoholu jest poruszany.

Dlatego chciałbym dziś przedstawić kilka wskazówek, które moim zdaniem mogą okazać się pomocne, kiedy po raz pierwszy pojawi się pytanie „Czy mogę pić alkohol?”.

Dzieci często szukają wskazówek u rodziców. Dlatego często obserwują, jak ich rodzice radzą sobie z alkoholem – w ten sposób rodzice mogą wpływać na to, na co narażone są ich dzieci.

Czasami warto zadać sobie pytanie:

  • Jak często mam ochotę pić w ciągu tygodnia – przy specjalnych okazjach, tylko w weekendy, tylko wieczorem itd.?
  • W jakich okolicznościach piję alkohol i czy moje dziecko powinno być na to narażone?
  • Czy chcę pokazać mojemu dziecku, że stawiam mu granice w kwestii alkoholu?
  • Czy nie będzie dla mnie problemem, jeśli moje dziecko zobaczy mnie pijanego?


Ważne są jasne ustalenia – najlepiej zawierane wspólnie

Często widzę, jak rodzice wyznaczają granice swoim dzieciom – zwłaszcza gdy ich dziecko po raz pierwszy chce pójść na imprezę z alkoholem. Z mojego doświadczenia wynika, że ​​dzieci chętniej dotrzymują umów, jeśli mają w nich swój udział. Dlatego wspólne ustalenie tych zasad może być pomocne.

Umowa ta może obejmować takie elementy, jak:

  • W jakim wieku mogę pić alkohol?
  • Jak często mogę pić?
  • W jakich sytuacjach wolno mi pić alkohol?
  • Co mogę pić?
  • Ile mogę wypić?
  • Jakie są konsekwencje, jeśli wypiję więcej niż ustalono?

Jeśli jednak dziecko złamie ustalone zasady, warto przeprowadzić z nim spokojną rozmowę, aby dowiedzieć się, dlaczego. Na przykład pamiętam, jak moja znajoma często piła więcej, niż ustaliła z rodzicami, ponieważ wielu jej kolegom już pozwalano pić więcej, a ona chciała czuć się częścią grupy.

Z własnego doświadczenia wiem, że nawyki związane z piciem alkoholu mogą się znacznie różnić wśród znajomych – i to jest całkowicie w porządku. Każdy rodzic ma inne poglądy na temat alkoholu, dlatego też ustalenia z własnymi dziećmi również mogą być indywidualne.

Myślę jednak, że ważne jest również rozpoznanie potrzeb dziecka. Każde dziecko ma inny stosunek do alkoholu – niektóre chcą pić, inne decydują się na całkowitą abstynencję. Każda postawa powinna być akceptowana przez wszystkich zaangażowanych.


Co jest prawnie dozwolone?

Nie wiesz, co Twoje dziecko może pić? Niemiecka ustawa o ochronie młodzieży powie Ci wszystko! Czy wiesz na przykład, że piwa nie można sprzedawać osobom poniżej 16. roku życia, ani w supermarketach, ani w klubach? A napoje spirytusowe i podobne napoje są dozwolone dopiero od 18. roku życia?

Temat alkoholu często rodzi pytania u rodziców. Może również prowadzić do dyskusji lub kłótni, jeśli zasady nie są przestrzegane lub jeśli spożywanie alkoholu przez dziecko niepokoi rodziców. Ale dobra wiadomość jest taka, że ​​istnieje wiele ośrodków pomocy psychologicznej, które zajmują się właśnie tymi problemami!


Wiele organizacji oferuje doradztwo i wsparcie – na szczeblu regionalnym i ogólnokrajowym

Ponadto, dotknięci chorobą młodzi ludzie i ich rodzice mogą również skontaktować się z lokalnymi pediatrami oraz psychiatrami specjalizującymi się w psychiatrii dzieci i młodzieży lub psychoterapeutami. W celu umówienia się na pierwszą wizytę można skontaktować się z biurem umawiania wizyt Stowarzyszenia Lekarzy Zakładów Ubezpieczeń Zdrowotnych (Association of Statutory Health Insurance Physicians) . Większość towarzystw ubezpieczeniowych również oferuje odpowiednie informacje.


Usługi doradcze i wsparcia w Bremie:

Ogólnopolskie poradnictwo online i telefoniczne:

Infolinie:

Ogólne porady na temat zmartwień i smutków:

Można też zapytać w sieci rodzinnej Bremen o odpowiednie stanowiska.


Emmelie Rupp jest na piątym semestrze studiów na kierunku Zdrowie Publiczne na Uniwersytecie w Bremie i odbyła staż w Familiennetz Bremen do końca lutego 2022 r.